रोग जसलाई पनि लाग्न सक्छ, निराश हुनुहुँदैन

एक दिन स्वामी विवेकानन्दले बिहान सबेरै उठेर लगभग तीन घण्टा ध्यान गरे । ध्यान गरेपछि मठमा बस्ने विद्यार्थीहरूलाई बोलाइयो । स्वामीले यजुर्वेद, योग, समाधि जस्ता विषयमा जानकारी दिए र प्रश्नोत्तर गरे । स्वामीले सबैलाई भने, ‘जे सोध्ने हो सोध, आज सोध्न सक्छौ ।’

सबैले सोचेका थिए, ‘हामीले वैदिक कलेज खोल्नु पर्छ ।’ कुरा चल्यो अनि साँझ पर्‍यो । स्वामीले भने, ‘अब म एकान्तमा जाँदैछु, ध्यान गर्नेछु । मलाई कसैले डिस्टर्ब नगरोस् । सबैले यो कुराको ख्याल गर ।’

त्यो रात करिब ९:२० बजे स्वामी विवेकानन्दले महासमाधी लिए । स्वामीलाई आजकल अनिद्रा (निद्रा रोग), मधुमेह, दम जस्ता रोगहरू छन् भन्ने मठका सबैलाई थाहा थियो । निरन्तर परिश्रमका कारण स्वामीलाई यी रोग लागेका थिए । स्वामी शरीरमा बिरामी भए पनि मनमा स्वस्थ र सचेत थिए ।

स्वामीले शरीरले धेरै काम गरे र त्योभन्दा आत्माले धेरै काम गरे । ४० वर्षको उमेरमा स्वामीलाई थाहा थियो कि आज मेरो अन्तिम दिन हो ।

उनले आफ्नो मृत्युको तयारी आफैंले गरेका थिए । उनको प्रस्थान पछि, शिष्यहरूले सोचे कि बिहान स्वामी योग र समाधिको चर्चा गर्दै हुनुहुन्थ्यो ।

रातमा यस्तो घटना हुनेछ भनेर कसैले सोचेका थिएनन् । यो महापुरुषहरूको विशेषता हो कि शरीरका रोगहरू वंशाणुगत हुन सक्छन्, केही भाग्यले हुन्छन्, केही हाम्रो जीवनशैलीका कारणले हुन्छन् भन्ने बुझिन्छ, तर अन्तिम समयसम्म तपस्या र योग अभ्यासको तयारी गर्छौं ।

सन्देश
स्वास्थ्य राम्रो नभए पनि निराश नहुनुहोस् । योग र तपस्या गरिरहनुभयो भने जीवनको अन्तिम दिनमा मन विचलित हुँदैन ।

यो पनि…
जीवन मन्त्र : जुनसुकै काम इमान्दारी र पूर्ण समर्पणका साथ गर्नुहोस्
वसन्तलाई ऋतुको राजा भन्नुको अर्थ
आफ्नो ज्ञानमा विश्वास राख्नुहोस्