सजिलो छैन भाङको नशा उतार्न !



होलीको अवसरमा कतिपयले भाङ मिसाएका विभिन्न परिकार खाएर थरी थरिका भावभङ्गी देखाउँदै यो पर्व मनाउने गर्छन् । भाङ खाएको सुरमा आफूले गरेको हरकत समेत थाहा पाउँदैनन् भने केही केही समयमै बिर्सने समेत गर्छन् । यो पर्वमा एकले अर्कालाई रङ्ग हालेर भाङ खाएर, खुवाएर मजा गर्ने चलन समेत रहेको छ ।

खाइरहेको मान्छेलाई अलि बढी खाएपछि नशा लाग्छ । यदि कहिल्यै खाएको छैन, होलीको मौकामा चाखौँ न त भनेर खायो भने थोरैले पनि नशा लाग्छ । मदिरा लगायत नशा सेवन गर्ने बानी छ वा छैन त्यसमा पनि भर पर्छ ।

कुनै पनि व्यक्तिले भाङको सेवन गरेपछि उसको व्यवहार, मानसिकता, बोलीचालीमा केही बेरमै परिवर्तन देखा पर्छ । भाङ खाएको केही समयमै मतिष्कले शरीरमा नशाको आभास गराएर विभिन्न गतिविधि गराउन थाल्छ । डराउने खालको प्रवृत्ति पनि देखा पर्छ । भाङ सेवन गर्ने व्यक्तिमा एक किसिमको भ्रम देखा पर्छ । जस्तो डर लाग्न सक्छ । र, एकदमै विचलित समेत बनाउन सक्छ । कोही यताउता भाग्ने हुन सक्छ । धेरै खाए पछि व्यक्तिले वरपर के हुदैँछ भन्ने आङ्कलन गर्न नसक्ने पनि हुन सक्छ ।

कुनै पनि नशा उतार्नका लागि कुनै एन्टिडोट हुनुपर्छ । नशालु पदार्थको एन्टिडोट हुन्छ, त्यो एन्टिडोट नशालु पदार्थमा मात्र दिन सकिन्छ । तर भाङ र गाँजाको कुनै एन्टिडोट हालसम्म छैन ।

मान्छेले भाङ खाइसकेपछि नशा कति समयसम्म हुन्छ, ठ्याक्कै भन्न सकिँदैन । भाङको नशा व्यक्तिले खाएको खुराक र बानीमा भर पर्छ । कुनै व्यक्तिले कति खाएको छ रु पहिला कति खाने गरेको थियो रु अहिले कति खाएको छ रु पहिलो पटक हो कि अथवा पटक पटक खाइरहेको छ, त्यसमा भर पर्छ ।

कुनै व्यक्तिले भाङको नशा कसरी लिएको हुन्छ, त्यसरी पनि नशा लाग्ने अवस्था फरक पर्छ । जस्तो सिगरेटमा मिलाएर गरेको छ कि, मिठाईमा ।

कुनै पनि नशा उतार्नका लागि कुनै एन्टिडोट हुनुपर्छ । नशालु पदार्थको एन्टिडोट हुन्छ, त्यो एन्टिडोट नशालु पदार्थमा मात्र दिन सकिन्छ । तर भाङ र गाँजाको कुनै एन्टिडोट हालसम्म छैन । त्यसैले, जबसम्म शरीरको कुनै अङ्गबाट भाङको नशालाई फालिँदैन, तबसम्म शरीरमा रहिरहन्छ । भाङको नशा पिसाब र लिभरको माध्यमबाट बाहिर निस्किन्छ, त्यसपछि मात्र भाङको नशा उत्रिन्छ ।

(डा. शर्मासँग सरिता थारुले गरेको कुराकानीमा आधारित ।)






Leave a Reply

Your email address will not be published.

सम्बन्धित खबरहरु

बर्खाको समय । अनकन्टार भिर र जङ्गलको बाटो हुँदै ६०० बढी भेडाका बथान चरनका लागि म्याग्दीको धौलागिरि गाउँपालिकामा पर्ने धौलागिरि

नेपाल कसरी परनिर्भर बन्दै गएका छन् भन्ने एउटा सामान्य उदाहरणका रूपमा लिन सकिन्छ नेपालमा भइरहेको कटुसको आयात । नेपालका वनजङ्गलमा

सरकारले लगातार दश वर्षदेखि सार्वजनिक गर्दै आएको तथ्य र तथ्याङ्कले चामलको परनिर्भरता अकासिएको पुष्टि हुन्छ । आर्थिक वर्ष २०६९/७० मा

अरुण नदीमा निर्माण हुन लागेको अपर अरुण जलविद्युत् आयोजनाबाट सङ्खुवासभाका बासिन्दाले बढीभन्दा बढी लाभ लिन पाउनुपर्ने माग गरेका छन् ।

Suggested