रामकृष्ण परमहंसको सन्देश

रामकृष्ण परमहंसको स्वभाव सबैसँग अद्वितीय थियो । कतिपयले उनको स्वभाव बुझे त कोही छक्क परे । परमहंसकहाँ एक धनी व्यक्ति प्रायः आउने गर्दथे । उनले मानिसहरूसँग कुरा गर्दा धेरै अपशब्द प्रयोग गर्थे ।

परमहंसको सत्संगमा आउने मानिसहरूले त्यो धनी व्यक्तिलाई देख्थे र आपसमा कुरा गर्दथे । यो मान्छे यहाँ आएर पनि केही सिक्दैन, बाहिर गएर गाली गर्छ । यो मान्छेको बोली धेरै तितो छ । केही मानिसहरूले साहस गरेर परमहंसलाई भने, ‘तपाईंकहाँ आउने यी सज्जनहरूलाई पनि तपाईंप्रति श्रद्धा छ तर तिनीहरू धेरै तितो बोल्छन् । गालीगलौज गर्छन् । केही त गर्नुपर्‍यो ।’

एकदिन परमहंसले त्यो व्यक्तिलाई आफ्नो छेउमा बसाए र भने ‘यो प्रसाद खाऊ ।’ त्यो मानिसले त्यो पेय पदार्थ पिउने बित्तिकै उसको मुख खुम्चियो किनभने त्यो एकदमै तीतो थियो । त्यो व्यक्तिले भन्यो, ‘परमहंस, तपाईंले मलाई के पिउन दिनुभएको ?, यो धेरै तितो छ ।’ परमहंसले भने, ‘एउटा कुरा भन, तिम्रो जिब्रोलाई तितो छ भनेर कसरी थाहा भयो ?’

त्यस मानिसले जवाफ दियो, ‘जिब्रोको स्वाद तितो, मीठो र नुनिलो हुन्छ । त्यसैले यो तीतो थियो । मलाई थाहा थियो ।’
परमहंसले मुस्कुराउँदै भने, ‘तिमीले पिएको पदार्थ तितो हुन्छ भन्ने तिम्रो जिब्रोलाई थाहा छ, त्यसैगरी तिम्रोले बोलेको शब्द पनि तितो हुन सक्छ भन्ने तिम्रो जिब्रोलाई थाहा छैन । यी शब्दहरूले तिम्रो जिब्रो पनि फोहोर बनाउँछ, मानौं तिम्रो मुख अहिले तितो भयो ।’

सन्देश
जब हामी केही बोल्छौं, त्यो सन्तुलित, मीठो, अरूलाई रमाइलो हुनुपर्छ । असल मानिसहरूले नराम्रो शब्द प्रयोग गर्दैनन् ।

यो पनि
राजा दशरथ परिवारले दिएको सन्देश